سیستم اعلام حریق

سیستم اعلام حریق


 اعلام حریق و اطفاحریق یکی از عوامل مهم و کاربردی برای یک سازمان و یک شرکت محسوب میشود . امروزه از سیستم ها ی اعلام حریق  به طور گسترده دراتاق سرور ها دیتاسنتر و مراکز داده , ساختمان ها و اماکن مسکونی و صنعتی استفاده می شود تا خسارتهای ناشی از حریق را به حداقل برسانند و همچنین برای اطلاع دادن به ساکنین ساختمان در مواقع بروز حریق از این سیستم ها استفاده می شود تا  از تلفات جانی جلوگیری شود به طور کلی سیستم های اعلام حریق در دو نوع آنالوگ و آدرس پذیر ساخته شده اند. شرکت تک دیتا با توجه به اهمیت بالای این سیستم و خسارات ناشی از آن طراحی خود را بر اساس استانداردهای روز دنیا مانند استانداردهای NFPA , EN54,LPCB , UL, DIN انجام میدهد و خدمات فروش  و پشتیبانی تجهیزات اعلام حریق را به مشتریان ارایه میدهد . 

یک سیستم اعلام حریق دارای چند دستگاه است که با یکدیگر کار می کنند و در صورت وجود دود، آتش، منوکسید کربن و سایر شرایط اضطراری آن ها را تشخیص داده و از طریق تجهیزات صوتی و بصری به مردم هشدار می دهند.

این هشدار ها می توانند به صورت اتوماتیک توسط دتکتور های دودی ودتکتور های حرارتی فعال شوند و یا با کمک شستی اعلام حریق، در نقاط مخصوص فعال سازی اعلام حریق، به صورت دستی فعال شوند. هشدار ها می توانند زنگ های موتوردار و یا بوق های قابل نصب بر روی دیوار باشند. آن ها همچنین می توانند بلندگوهایی باشند که از طریق آن ها، هشدار و در ادامه پیام صوتی به منظور تخلیه محل و هشدار دادن به افراد داخل ساختمان به منظور عدم استفاده از آسانسورها پخش شود.

بلندگوهای مربوط به اعلام حریق می توانند بسته به کشور محل استفاده و همچنین تولید کننده آن ها، با فرکانس های خاص و درجات صدای متفاوت شامل کم، متوسط و زیاد تنظیم شوند. بیشتر سیستم های اعلام حریق در اروپا، صدایی شبیه صدای آژیر با فرکانس های متناوب دارند.این دستگاه ها در آمریکا و کانادا می توانند صدایی پیوسته داشته باشند و یا از کد های مختلف مانند کد 3 استفاده کنند. همچنین دستگاه های اعلام حریق می توانند برای حجم های مختلف صدا تنظیم شوند. ساختمان ها کوچک تر، دستگاه ها را با حجم صدای کم و ساختمان های بزرگ تر دستگاه ها را با حجم صدای بیشتر تنظیم می کنند.

سیستم اعلام حریق

طراحی سیستم اعلام حریق


پس از این که اهداف محافظت در برابر آتش مشخص شد- این کار با در نظر گرفتن کمترین حد لازم از محافظت در برابر آتش که توسط ضوابط ساخت وساز ساختمان ها، شرکت های بیمه و سایر سازمان های مسئول دیکته می شود انجام می گیرد- طراح سیستم اعلام حریق، متعهد می شود تا اجزای لازم، آرایش آن ها و رابط های لازم را به منظور دست یابی به اهداف پیش بینی شده مشخص کند.

تجهیزاتی برای کار انتخاب می شوند که به طور مشخص برای دست یابی به اهداف پروژه تولید شده باشند و همچنین انتظار می رود تا روش های نصب به صورت استاندارد در مرحله طراحی مشخص شوند. در ایالات متحده، ضوابط ملی اعلام حریق که توسط انجمن ملی حفاظت در برابر آتش(NFPA) ارائه شده دستورالعملی جامع برای نصب سیستم های اعلام حریق به شمار می رود و به طور گسترده مقبول است و مورد استفاده قرار می گیرد. در کانادا، استاندارد سیستم های اعلام حریق ULC می باشد. استاندارد معادل در بریتانیا BS 5839 Part 1 است.

EN 54 استانداردی اجباری برای تشخیص آتش و سیستم های اعلام حریق در اتحادیه اروپا به شمار می رود که هدفش ایجاد استاندارد های فنی هماهنگ می باشد به طوری که با کمک این استاندارد ها بتوان محصولات مرتبط با این زمینه را سنجید و گواهی کرد. این کار از طریق مرجعی دارای صلاحیت به نام Notified Body یا NB انجام می گیرد. هر محصول مرتبط با حفاظت در برابر آتش باید استاندارد هایی را که در EN 54 ذکر شده رعایت کند تا بتواند علامت گواهی نامه CE را بر روی خود داشته باشد. به همین ترتیب تنها دستگاه هایی که دارای این گواهی نامه باشند می توانند درکشور های مختلف اتحادیه اروپا تحویل داده شده و در آن جا نصب شوند. از این استاندارد به طور گسترده در سرتاسر جهان استفاده می شود.

اعلام حریق

سیم کشی اعلام حریق 


دو روش کلی برای سیم کشی سیستم‌های اعلام آتش وجود دارد. روش حلقه‌ای (Loop) یا روش ستاره‌ای. در قدیم که سیستم‌های آدرس‌پذیر وجود نداشتند، اغلب از روش حلقه‌ای استفاده می‌شد. در این روش، حسگرها برروی یک حلقه مستقر بودند و این حلقه، از اتاقی به اتاق دیگر، و از حسگری به حسگر دیگر می‌رسید. بعدها، تصمیم بر این شد که هرگروه از حسگرها که مربوط به محلی خاص در ساختمان هستند، با رشته سیم مجزایی به سیستم مرکزی متصل باشند تا بتوان تشخیص داد که آتش سوزی دقیقاً در کدام محل رخ داده‌است.

با پیشرفت فناوری، سیستم سیم کشی مجدداً به حالت حلقه‌ای بازگشته‌است. به این مفهوم که جریان تغذیه توسط دو رشته سیم و جریان اطلاعات توسط دو رشته دیگر با سیستم مرکزی می‌رسد. برای هر حسگر کد مخصوصی اختصاص داده شده‌است و سیستم بدون نیاز به سیم کشی مجزا برای هر حسگر، آن حسگر و محل قرار گیری آنرا به خوبی (از روی کد مخصوصش) می‌شناسد. ارسال کدها و اطلاعات بین حسگرها و سیستم مرکزی در هر ثانیه چندین بار صورت می‌گیرد و حسگر حتی نیاز خود به سرویس و تعمیر را نیز به سیستم مرکزی اعلام می‌نماید.

اجزا سیستم اعلام حریق


کنترل پنل FACP

کنترل پنل اعلام حریق (FACP) که به آن واحد کنترل اعلام حریق (FACU) نیز گفته می شود؛ این جز که در واقع مرکز سیستم به شمار می رود بر ورودی ها و یکپارچگی سیستم نظارت می کند، خروجی ها را کنترل می کند و اطلاعات را منتقل می کند.

دستگاه های اغازکننده سیستم اعلام حریق


این اجزا به عنوان ورودی های واحد کنترل اعلام حریق عمل می کنند و به طور اتوماتیک و یا دستی فعال می شوند. نمونه هایی از این دستگاه ها شامل شستی های اعلام حریق، دتکتورهای حرارتی و دتکتورهای دود می باشند. دتکتور حرارت و دود هر دو دارای دسته بندی های مختلف از هر دو نوع می باشند. برخی از این دسته بندی ها شامل پرتویی، فتوالکتریک، یونیزاسیون، مکنده و مجرا می باشند.

اطلاع رسانی سیستم اعلام حریق


این دستگاه ها از انرژی تامین شده توسط سیستم اعلام حریق یا از سایر منابع انرژی ذخیره شده استفاده می کنند تا اشخاص نزدیک به محل را از لزوم انجام کاری (که عمدتا تخلیه محل می باشد) با خبر کنند. این کار به وسیله لامپ رشته ای چشمک زن، چراغ های نور بارق که به ریموت نیز مشهورند، بوق ها یا آژیرهای الکترومکانیکی، بوق ها یا آژیرهای الکتریکی، زنگ، بلندگو یا ترکیبی از این دستگاه ها انجام می شود. چراغ های نور بارق عمدتا از لوله زنون و یا اخیرا با LED ساخته می شوند.

سیستم اعلام حریق

دستگاه های  اغاز کننده سیستم اعلام حریق 


دستگاه هایی که به صورت دستی فعال میشوند (شستی اعلام حریق)

سیستم اعلام حریق

این دستگاه ها باکس های اعلام حریق، ایستگاه های اعلام حریق که با کشیدن یک اهرم هشدار فعال می شود، ایستگاه های اعلام حریق به صورت شکاندن شیشه و نقاط فراخوانی هشدار (در اروپا) می باشند. دستگاه های فعال سازی دستی اعلام حریق یا به عبارت دیگر شستی های اعلام حریق به گونه ای نصب می شوند که به سرعت بتوان آن ها را پیدا کرده (نزدیک خروجی ها) و آن ها را فعال نمود. این دستگاه ها اغلب با استفاده تعامل فیزیکی، مانند کشیدن یک اهرم یا شکستن شیشه فعال می شوند.

دستکاه هایی که به صورت خودکار فعال میشود 


دستگاه هایی که به صورت خودکار فعال می شوند می توانند فرم های مختلفی داشته باشند. هدف از این فرم های مختلف تشخیص تغییرات فیزیکی مربوط به آتش در محیط است

دستکاه های اطلاع رسانی اعلام حریق 


دستگاه های اطلاع رسانی از محرک های شنیداری، دیداری، لمسی، متنی و حتی بویایی (رایحه بخش ها) استفاده می کنند تا در صورت وقوع آتش سوزی یا هر حادثه اضطراری دیگر، به ساکنین ساختمان نیاز به تخلیه یا انجام هر کار دیگری را اعلام کنند. هشدار های تخلیه می تواند شامل دستگاه های ساده باشد که اطلاعات کدگذاری نشده را منتقل می کنند. همچنین این هشدارها می تواند شامل دستگاه های کدگذاری شده باشد که یک الگوی از پیش تعیین شده را منتقل می کنند و یا دستگاه هایی که اطلاعات شنیداری و متنی قابل مشاهده، مانند راهنمایی های از قبل ضبط شده یا به صورت زنده و نمایش پیام های متنی با کمک نور را منتقل می کنند باشد.

اهمیت منطقه بندی در طراحی اعلام حریق 


یک منطقه نباید بیشتر از 2000 متر مربع از فضای محیط را اشغال کند.

در محلی که از سیستم های آدرس پذیر استفاده می شود دو خطا نباید باعث حذف حفاظت منطقه ای با مساحت بیشتر از 10000 متر مربع شوند.

یک ساختمان را در صورتی که مساحت طبقه آن کمتر از 300 متر مربع باشد می توان به عنوان یک منطقه در نظر گرفت

در محلی که مساحت طبقه بیشتر از 300 متر مربع است همه مناطق باید به یک طبقه محدود باشند.

راه پله ها، شفت اسانسور ها و سایر شفت های قائم در درون یک ناحیه حفاظت در برابر آتش باید به عنوان یک یا چند منطقه جدا از هم در نظر گرفته شوند.

بیشترین مسافتی که باید در داخل یک منطقه طی شود تا بتوان محل آتش سوزی را پیدا کرد نباید بیشتر از 60 متر باشد.

تک دیتا مجری و طراح پروژه های فناوری اطلاعات با چندین سال سابقه درخشان و انجام پروژه های متعدد در زمینه خدمات شبکه و زیرساخت و با داشتن نیروی متخصص و زبده برای مشاوره وطراحی پروژه های شما اماده است.

برای مشاوره و یا هرگونه سوال با ما تماس بگیرید با لبخند پاسخگوی شما هستیم .